fatemeh mostafaei

  • هر روز که بیدار میشوم، با خودم میگویم نکند امروز وقت رفتنت با‌شد؟
    نکند قرار است که بی تو بودن را تمرین کنم؟
    نکند قرار است که بعد از این از پشت پنچره ی غریبه ها صدای روح بخش خنده هایت را بشنوم
    و چه تلخ است اینهمه دغدغه،و دست و پا زدن بین بودنها و نبودنها
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

لطفا امتیاز دهید*

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *