وارد شده توسط پرستو عباس زاده

بدون عنوان

آرزو,قطره ای پر فراز و نشیب از آسمان روحم میبارد بر چشم دلم تا بنگرد به مقصد خود به آن دریای بی کران… که می گستراندش از مشرق تا مغرب به پهنای این کره ی خاکی…

یک جعبه امید

آتش آرزوهایم می سوزاند قلبم را عمیق جایی که مرهاند مرا از بیم آکنده ام از بسیار شاید آن بسیار,نامه ای باشد به کیهان یا خواهشی باشد از ستارگان برای یافتن جایگاهم در این دنیای گرد…