قبر آسمان

تا به حال به خورشید فکر کرده ای؟ اینکه هرروز صبح متولد می شود و غروب که می شود می میرد.مثل همه ما انسان ها گاهی غمگین می شود و چهره اش زرد و گاهی چهره اش سرخ می شود شاید از چیزی خجالت می کشد و یا اینکه با آرایش چهره اش را سرخ نگه می دارد.صبح که می شود مثل دختر زیبای سفید رویی از پشت کوه ظاهر می شود و چهره خندانش را نمایان می کند…خورشید و ما خیلی شبیه هم هستیم…یک تفاوت داریم …آن هم اینکه ما فقط یک بار متولد می شویم و یک بار برای همیشه میرویم…اما خورشید تا دنیا دنیاست متولد می شود و می میرد…با خودم میگویم از ما انسان ها وقتی می میریم نهایت به اندازه آدم هایی که ما آن ها را دیده ایم و آن ها از ما خاطره دارند یاد می شوند.چه بسا قبرهای زیادی هستند که متروک شده اند و کسی سراغ آن قبرها دیگر نمی روند..‌.آیا کلا باید فراموش شوند؟؟؟فراموشی شاید بزرگترین ترسی باشد که ما با رفتنمان با خود به همراه می بریم…هیچ وقت به نتیجه ای نرسیده ام که چگونه می شود آدم ها را فراموش نکرد؟ مثل خورشید که هیچ وقت فراموش نمی شود و هرروز عده ای هستند که حداقل با طلوع آفتابش او را نگاه میکنند و به هنگام غروب به تماشایش مینشینند…

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

لطفا امتیاز دهید*

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *