صمد تیمورلو

<span;>صمد <span;><span;>تیمورلو</span;></span;>
<span;><span;>شاعر مرگ</span;></span;></span;>

<span;>صمد تیمورلو متولد </span;><span;>۱۳۴۷ </span;><span;>تهران و کارشناس ریاضی بود. او از اواسط دهه </span;><span;>۷۰ </span;><span;>سرودن شعر را آغاز کرد و از سال </span;><span;>۱۳۷۷ </span;><span;>از اعضای ثابت انجمن ادبی دکتر اقبالی بود.</span;><span;><span;> </span;></span;>
<span;>او در جمعه </span;><span;>۲۰ </span;><span;>مرداد </span;><span;>۱۳۹۱ </span;><span;>بعد از مدت‌ها ابتلا به سرطان کلیه در سن </span;><span;>۴۴ </span;><span;>سالگی، در بیمارستان فیروزگر تهران درگذشت</span;><span;><span;>.</span;></span;>

<span;>کتاب‌ها</span;><span;><span;>:</span;></span;>
<span;>- بیرون تعریف نشده است – چاپ اول: </span;><span;>1381 ، </span;><span;>انتشارات مدی</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;>- از کلاغ سفید به کلاغ سیاه – چاپ اول: </span;><span;>۱۳۸۲، </span;><span;>ناشر: مول</span;><span;><span;>ف</span;></span;>
<span;>- به نام کسی که در تاریکی است – چاپ اول:</span;><span;>۱۳۸۶، </span;><span;>انتشارات آوای کلا</span;><span;><span;>ر</span;></span;>
<span;>- قله ات آنجا نیست – چاپ اول: </span;><span;>۱۳۸۹، </span;><span;>انتشارات آوای کلا</span;><span;><span;>ر</span;></span;>
<span;>- خروس مرده بر می خیزد – چاپ اول: </span;><span;>۱۳۹۱، </span;><span;>انتشارات آوای کلا</span;><span;><span;>ر</span;></span;>
<span;>- در این کتاب یک نفر به دنیا می آید(گزیده ی اشعار) – چاپ اول </span;><span;>۱۳۹۲- </span;><span;>انتشارات نصیرا</span;><span;><span;>.</span;></span;>

<span;>- نمونهٔ اشعار</span;><span;>:</span;>

<span;>(۱</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;><span;>- به یاد شهرام شیدایی</span;></span;>
<span;>هر کجا که برو</span;><span;><span;>ی</span;></span;>
<span;><span;>شعر می‌آید</span;></span;>
<span;>حتی در گو</span;><span;><span;>ر</span;></span;>
<span;><span;>کنارت می‌خوابد</span;></span;>
<span;><span;>تا احساست را درک کند</span;></span;>
<span;><span;>وقتی نیستی</span;></span;>
<span;>چه کار کنم باشی</span;><span;><span;>؟</span;></span;>
<span;><span;>که ببینی در ارتباط با نبودنت</span;></span;>
<span;><span;>درخت به پرنده چه می‌گوید</span;></span;>
<span;><span;>ماهی به دریا چه می‌گوید</span;></span;>
<span;>مرگت یعنی چه</span;><span;><span;>؟</span;></span;>
<span;>توضیح بده کی مرده‌ا</span;><span;><span;>ی</span;></span;>
<span;><span;>کی زنده بوده‌ای بین ما</span;></span;>
<span;><span;>نیازی نیست که فکر کنی دیگر</span;></span;>
<span;><span;>نیازی نیست که چیزی بنویسی دیگر</span;></span;>
<span;>آرام با</span;><span;><span;>ش</span;></span;>
<span;><span;>بگذار شعر در کنارت به همه چیز فکر کند</span;></span;>
<span;>همه چیز را بنویسد</span;><span;><span;>.</span;></span;>

<span;>(۲</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;>سال‌ها یک فکر بود</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>کسی پیدایم نمی‌کر</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>افتاده بودم یک گوشه</span;></span;>
<span;><span;>توی کلۀ اسبی</span;></span;>
<span;>که به یک درخت بسته شده بو</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;>بیهوده وقت می‌گذراند</span;><span;><span;>م</span;></span;>

<span;>(۳</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;><span;>سایه‌ام توانست</span;></span;>
<span;><span;>پس من هم می‌توانم</span;></span;>
<span;>از خودم جدا شو</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>بیافتم روی زمی</span;><span;><span;>ن</span;></span;>
<span;><span;>به زندگی‌ام ادامه دهم</span;></span;>

<span;>(۴</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;>رسیدم بالای کو</span;><span;><span;>ه</span;></span;>
<span;><span;>دیدم قله نیست</span;></span;>
<span;>باد است که می‌وز</span;><span;><span;>د</span;></span;>

<span;>(۵</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;>هم خسته‌ا</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;><span;>هم تنها</span;></span;>
<span;><span;>پنجره را باز می‌کنم</span;></span;>
<span;><span;>شب به کمکم می‌آید</span;></span;>

<span;>(۶</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;><span;>میان شاخه‌ها</span;></span;>
<span;><span;>خلئی است که می‌خواند</span;></span;>
<span;>جفتش ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>

<span;>(۷</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;><span;>گلدان اتاقم باشم</span;></span;>
<span;><span;>گیاه درونم را بشناسم</span;></span;>
<span;><span;> </span;></span;>

<span;>(۸)</span;><span;><span;> </span;></span;>
<span;>شعر بلند گد</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;><span;>فرض محال، محال نیست</span;></span;>
<span;><span;>اینکه گدایی باشم</span;></span;>
<span;><span;>در خانه‌تان را بزنم</span;></span;>
<span;><span;>در را باز کنی چهره‌ام را ببینی</span;></span;>
<span;>و بفهمی که تا به حال فرصت نکرده‌ا</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>که بگویم دوستت دار</span;><span;><span;>م</span;></span;>

<span;><span;>باد عادت کرده است</span;></span;>
<span;><span;>پشت پنجره‌ام باشد</span;></span;>
<span;>بی‌قرا</span;><span;><span;>ر</span;></span;>
<span;>من عادت کرده‌ا</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>فکر کنم به با</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;>که این‌طور خودش ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;><span;>به پنجره می‌کوبد</span;></span;>
<span;><span;>بالاخره به اتاق می‌آید</span;></span;>
<span;><span;>نگاه می‌کند</span;></span;>
<span;>به اشیایی که حاضرند خودشان ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;><span;>در اختیار باد بگذارند</span;></span;>

<span;><span;>اشیاء اتاق من</span;></span;>
<span;><span;>که از نام‌هایشان خودشان را خارج کرده‌اند</span;></span;>
<span;>گذاشته‌اند جلوی با</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>آزاد هستند</span;></span;>
<span;><span;>به شکلی که خودشان می‌خواهند زندگی می‌کنند</span;></span;>
<span;><span;>نه به شکلی که من می‌گویم</span;></span;>
<span;><span;>میز اتاقم، میز اتاقم باشد</span;>
<span;>بنشینم پشت آن تصور کنم دختری ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;><span;>که از پنجره به اتاق آمده است</span;></span;>
<span;>خم شد</span;><span;><span;>ه</span;></span;>
<span;><span;>تنهایی‌ام را می‌بوسد</span;></span;>
<span;><span;>دیوار را می‌بوسد</span;></span;>
<span;>مرا به این فکر می‌انداز</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>که پنجره را باز کنم</span;></span;>
<span;>خودم را بگذارم در اختیار با</span;><span;><span;>د</span;></span;>
</span;>

<span;>(۹</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;>شکلم را گذاشتم کنا</span;><span;><span;>ر</span;></span;>
<span;>همین‌طور مغزم ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;>هرچیز را که از خودم در من بو</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;>ریختم بیرو</span;><span;><span;>ن</span;></span;>
<span;>به آینه نگاه کرد</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>چیزی را دید</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;><span;>که نه اسمی داشت</span;></span;>
<span;>نه گذشته‌ا</span;><span;><span;>ی</span;></span;>
<span;><span;>وقتی نگاه می‌کند</span;></span;>
<span;><span;>فکر نمی‌کند</span;></span;>
<span;>این‌گونه می‌شناسد مادرش ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;>کود</span;><span;>ک</span;>

<span;>(۱۰</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;>حالا آن‌قدر بزرگ شده‌ا</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>که ببینم سر از ابرها درآورده‌ا</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>شناورم روی آسما</span;><span;><span;>ن</span;></span;>
<span;>مثل تخته پاره‌ای که باد کرده از تنهایی خو</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>آمده بالا</span;></span;>
<span;>به امید این که فراموش کند مرگش ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;><span;>فکر می‌کنم اتاقم تابوتی است</span;></span;>
<span;>روی دوش چند نفر آدم گند</span;><span;><span;>ه</span;></span;>
<span;><span;>که با انداختن سنگی در آب به وجود می‌آیند</span;></span;>
<span;><span;>مانند دایره‌های هم‌ مرکز بزرگ می‌شوند در ذهنم</span;></span;>
<span;><span;>تا جایی که کله‌هایشان را در ابرها می‌بینم</span;></span;>
<span;><span;>وقتی که متراکم می‌شوند</span;></span;>
<span;><span;>سرد همچون سنگی سقوط می‌کنند در ذهنم</span;></span;>
<span;><span;>روی یک نقطه که مرکز است</span;></span;>
<span;><span;>مرکز همه چیز</span;></span;>

<span;>(۱۱</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;><span;>شعر می‌آید</span;></span;>
<span;>حتی در گو</span;><span;><span;>ر</span;></span;>
<span;><span;>کنارت می‌خوابد</span;></span;>
<span;>تا احساست را درک کند</span;><span;><span;>.</span;></span;>
<span;><span;>وقتی نیستی</span;></span;>
<span;>چه کار کنم باشی</span;><span;><span;>؟</span;></span;>
<span;><span;>که ببینی در ارتباط با نبودنت</span;></span;>
<span;><span;>درخت به پرنده چه می‌گوید</span;>
<span;><span;>ماهی به دریا چه می‌گوید</span;></span;>
<span;>مرگت یعنی چه</span;><span;><span;>؟</span;></span;>
<span;>توضیح بده کی مرده‌ا</span;><span;><span;>ی</span;></span;>
<span;><span;>کی زنده بوده‌ای بین ما</span;></span;>
<span;><span;>نیازی نیست که فکر کنی دیگر</span;></span;>
<span;><span;>نیازی نیست که چیزی بنویسی دیگر</span;></span;>
<span;>آرام با</span;><span;><span;>ش</span;></span;>
<span;><span;>بگذار شعر در کنارت به همه چیز فکر کند</span;></span;>
<span;><span;>همه چیز را بنویسد</span;></span;>
</span;>

<span;>(۱۲</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;><span;>فعلا از سرما حرف بزنم</span;></span;>
<span;><span;>بعدا اسکیموها خودشان می‌آیند</span;></span;>
<span;><span;>تا نشان دهند</span;></span;>
<span;><span;>دیوانه‌ی کاملی هستم</span;></span;>
<span;>که از شهوت زیا</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>دارم از سرما می‌گویم</span;></span;>
<span;><span;>بعدا اسکیموها خودشان می‌آیند</span;></span;>

<span;><span;>مانند آدم برفی‌ها</span;></span;>
<span;>که کودکان آن‌ها ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;><span;>با علاقه می‌سازند</span;></span;>
<span;><span;>دعا می‌کنند</span;></span;>
<span;><span;>سالم باشند</span;></span;>
<span;><span;>آب نشوند</span;></span;>
<span;><span;>که آب آن‌ها را می‌سوزاند</span;></span;>
<span;><span;>می‌برد داخل زمین</span;></span;>
<span;><span;>دفن می‌کند</span;></span;>
<span;>گرمای بدنشان را می‌گیرد</span;><span;><span;> </span;></span;>

<span;><span;>طی این مدت اتاقم به اندازه‌ای تغییر کرده است</span;></span;>
<span;><span;>که حضور اسکیموها در آن محرز باشد</span;></span;>

<span;><span;>در بخش روانی‌ها</span;></span;>
<span;><span;>ایراد نمی‌گیرند</span;></span;>
<span;><span;>اگر یک درخت انسان باشد</span;></span;>
<span;><span;>بلرزد از سرما</span;></span;>

<span;><span;>هر شب به اتاقم می‌آیند</span;></span;>
<span;><span;>اسکیموها</span;></span;>
<span;>سرما چهره‌شان را می‌گیر</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;>قیافه‌ای برای خودش می‌ساز</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>قیافه‌ی چیزهایی که می‌لرزند</span;></span;>
<span;><span;>از سرما</span;></span;>

<span;><span;>دلقک‌هایی که مسخره می‌کنند</span;></span;>
<span;>ما را</span;><span;><span;>.</span;></span;>

<span;>(۱۳</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;><span;>شايد سنگ‌ها در تو بالا آمده‌اند</span;></span;>
<span;><span;>               و سرت روي اين سنگ ها سنگيني مي‌كند</span;></span;>
<span;>فرض كن اين مربوط مي‌شو</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>              به خوابي كه در آن هيچ آسماني نيست</span;></span;>
<span;><span;>و كلاغ‌ها تنها پرندگان كشف شده‌ي روي زمين‌اند</span;></span;>
<span;><span;>             كه با بال بال زدن آنها</span;></span;>
<span;>                              همه چيز نرم مي‌شو</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>و تو انگار مي‌توانی</span;></span;>
<span;><span;>از پشت اين كلمه‌ها بيرون بيايی</span;></span;>
<span;>          و سوار بر اسب‌هاي كاغذ</span;><span;><span;>ي</span;></span;>
<span;>                        روي جاده‌هاي كاغذي ناپديد شو</span;><span;><span;>ي</span;></span;>
<span;><span;>فرض كن من و تو داريم</span;></span;>
<span;><span;>                       بعد از مرگ با هم حرف مي‌زنيم</span;></span;>
<span;>                       و كساني روي سنگ قبرهاما<span;><span;>ن</span;></span;>
<span;><span;>                                                  تا انتهاي اين سطر گريسته‌اند</span;></span;>
<span;><span;>شايد اينجا جهنم است</span;></span;>
<span;><span;>يا تختخوابي پر از سنگ</span;></span;>
<span;><span;>ما ديوانه شده‌ايم</span;></span;>
<span;>شايد از مر</span;><span;><span;>گ</span;></span;>
<span;>شايد از اين همه كلاغ</span;><span;><span;>.</span;></span;></span;>

<span;>                      </span;><span;><span;> </span;></span;>
<span;>(۱۴</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;>نبود</span;><span;><span;>ی</span;></span;>
<span;>نوشتم‌ا</span;><span;><span;>ت</span;></span;>
<span;>به وجود آمد</span;><span;><span;>ی</span;>
<span;>علاقه‌مند به تو شد</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>غیب‌ات ز</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;>گفتم چیزی بنویسم از دلتنگی‌هایم</span;><span;><span;>.</span;></span;>
</span;>

<span;><span;>(۱۵)</span;></span;><span;><span;> </span;></span;>
<span;>محال است سایه‌ام جدا شو</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;>از دیواری که روی آن افتاد</span;><span;><span;>ه</span;></span;>
<span;>من می‌رو</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;>او می‌ماند</span;><span;><span;>.</span;></span;>

<span;><span;> </span;></span;>
<span;>(۱۶</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;>چسبیده به کود</span;><span;><span;>ک</span;></span;>
<span;>ول نمی‌کند او ر</span;><span;><span;>ا</span;></span;>
<span;>نیاز به نوازش دار</span;><span;><span;>د</span;></span;>
<span;><span;>عروسک</span;></span;>

<span;> (۱۷</span;><span;><span;>)</span;></span;>
<span;><span;>درخت را که قطع کردند</span;></span;>
<span;><span;>به جایش ایستادم در کوچه</span;></span;>
<span;><span;>آب را از ریشه‌هایش گرفتم</span;></span;>
<span;><span;>کشیدم بالا تا نوک فکرهایم</span;></span;>
<span;><span;>نوک برگ‌هایی سبز</span;></span;>
<span;>که روی دست‌هایم ساخته‌ا</span;><span;><span;>م</span;></span;>
<span;><span;>برای کلاغی که در ضمیر ناخودآگاه است</span;></span;>
<span;><span;>نمرده است</span;></span;>
<span;><span;>در حافظه‌ی فراموش شده‌ی کوچه</span;></span;>
<span;><span;>غارغار می‌کند</span;></span;>
<span;><span;>برای درختی که انسان است</span;></span;>
<span;><span;>می‌اندیشد به کوچه و آدم‌هایش</span;></span;>

<span;>جمع‌آوری: #</span;><span;>سعید_فلاحی (زانا کوردستانی)</span;>

<span;><span;>ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ</span;></span;>
<span;><span;>منابع</span;></span;>
<span;>- گزیده اشعار صمد تیمورلو، «در این کتاب یک نفر به دنیا می‌آید»، نشر نصیرا</span;><span;><span;>.</span;></span;>
<span;>- به نام کسی که در تاریکی است – صمد تیمورلو (</span;><span;>۱۳۴۷ – ۱۳۹۱)- </span;><span;>نشر آوای کلار</span;><span;><span;>.</span;></span;>
<span;>- سایت ادب پارسی</span;><span;><span;>.</span;></span;>
<span;>- وبلاگ یادداشت‌های نسرینا رضایی</span;><span;><span;><span;><span;>.</span;></span;></span;></span;>

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

لطفا امتیاز دهید*

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *