تحت محل

تحت محل
هست در نزدیکی شازند دهی
لذتی دارد گر آنجا پانهی
روستایی کوچک اما با صفا
مردمانش ساده و بی ادعا
نام آن “تحت محل” از دیر باز
روستایی پرنشیب و پرفراز
روستایی با اصالت، استوار
در فضایش بوی گل صوتِ هَزار
چشمه هایش پاک مثلِ سلسبیل
از “قَره چای”آب جوشد همچو نیل
فصل تابستانِ این ده دیدنی ست
سبزه ها ،گل ها‌ی آن بویدنی ست
شُهره‌ی عالم شده تاریخ او
عالمانش این مکان را آبرو
صنعت پیران کشاورزی بوَد
راهشان مِهرو خِرد ورزی بوَد
حال و روزِ روزگارش توام است
بیشترشادی در آن کمترغم‌ است
چون مجالِ وصف آن اینجا کم است
در نگاهِ من بهشتِ عالم است
آب وخاکش از بلا محفوظ باد
شام‌های تیره اش چون روز باد

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *