اونم..!

هَم بِتو عشق دارم هَم نفرت

از تو تا من یه مویِ باریکه

بی تمامیّتِ تو ، روحم از

جسمِ خَستَم بفکرِ تفکیکه

دلِ من مثلِ شهرِ متروکس

وسعتِ بودنت که کم میشه

زیرِ پس لرزه هایِ رفتنِ تو

پُشتِ دیوارِ خونه خَم میشه

توو حکومت نظامیِ قهرت

دستِ تو نقشِ ضدِّ آشوبه

تویِ تَرکِ توام که ساقیِّ غم

به درِ خونه مُشت میکوبه

مثه یه قاتلِ زنجیره ای

چَن تَن از خاطِراتتو کُشتم

دیگه باید بمونه یادم تا

پیشِ هیچکس وا نشه مُشتم

عشق مرزه میونِ عقل و جنون

تیغِ رسوایی و رگِ رازه

کهکشانم تویی،زَمان و زَمین

با کسی مثلِ من نمی سازه

کِشتیام از غَمِت نِشَسته به گِل

توو خَلیجِ همیشه مارسِ چِشَم

بارِ سنگینِ قهرِتو تا کِی

مثلِ یه کولبر به هرکجا بِکِشَم

نوید حیدریان

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

لطفا امتیاز دهید*

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *